Είχα εδώ και ώρα

"Είχα εδώ και ώρα, παγιδευτεί/ με ένα ιώδιο, χρωμάτιζα/ την ανοικτή πληγή, όση άφηνα/ για μια ανάγκη, υπενθύμιση/ ήταν περίεργο, ο πόνος να χωρίζει/ το καλό και το κακό, σε εξισώσεις/ όμως δεν έψαχνα, έφτανε η συνήθεια/ να μετρώ αδιέξοδα και νέους δρόμους/ στα πλαίσια πάντα, μιας εξ ασθενούς ανακύκλωσης/ ότι περιεργαζόμουν έφθινε, μια νιτρική κατάποση/ το δηλητήριο, μας έβγαλε μέσα/ ήταν οι εποχές άρρωστες, χαρίζανε ενοχές."