Παγιδεύτηκα

"Παγιδεύτηκα, τα πάθη δεν δείχνανε συμπόνοια/ θέλανε τη μέγιστη υποταγή, όρεξή τους/ καμώθηκα συμπάθεια, ότι έκρυβε ενοχή/ ασπάστηκα τις ζωές τους, κολάστηκα για εσένα/ μετά ξεχάστηκε, αυτός ο δρόμος/ αγωνίστηκα για τις ιδέες μου/ θυσιάστηκα σε αυτές, προδόθηκα/ τα χρόνια πέρασαν, στιγματισμένα/ όμως ξεχάστηκε, αυτός ο δρόμος/ μοίρασα τον κόσμο μου, σε αντιξοότητες/ ήταν χριστιανικό να δίνεις και να κυνηγιέσαι/ απροσάρμοστος σε μια τάξη, εξοντώθηκα/ ιδέες, ιδανικά, πατρίδα, θρησκεία, μου αφαιρέθηκαν/ χρεώθηκαν σε κάποιο φύλακα, φρουρό/ εξορίστηκα σε μια μετριότητα, αφυδατώθηκα/ θανάσιμη εποχή, χρεώνει, στέλνει αποσπάσματα/ ρουφιάνεψαν ότι κάποιοι φίλοι έμειναν έξω/ ο χώρος δεν σήκωνε ποτέ το παραστράτημα/ συλλήψεις γεμίσανε από φτωχούς, ταπεινωμένους/ το αύριο ξεκινούσε πρωί, όπως πάντα/ όσο ο δικαστής έγραφε, έδινε την καταδίκη."