Ο ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΣ / Δρέα Δάφνη

 

η θάλασσα έβραζε, ωμή όπως πάντα
βαριά ανέπνεε κι αργά στον παφλασμό της
άφριζε και ξάφριζε και παλλόταν ρυθμικά
όπως πάντα
και μέσα στην κοιλιά της πράγματα πολλά
καρέκλες καναπέδες και φωτιστικά
γράμματα αιωρούνται, επιπλέουν νυχτικά
κρεμάστρες, Βιβλία, κουκλάκια παιδικά.
Λουλούδια βαλσαμωμένα απ’ την αλμύρα,
χέρια

Μέχρι να βουλιάξεις ειν’ το θέμα