Ας φορέσουμε πένθιμους χιτώνες
Ας προσεδαφιστούμε στον πλανήτη του δέους
ως θρηνούντες μαχητές
μιας μάχης χαμένης που δε δώσαμε ακόμη
Ας θρηνήσουμε για το αυριανό ξημέρωμα,
για τις ελπίδες που χάθηκαν,
για τα χαμένα όνειρα,
για την ερήμωση της καρδιάς μας,
για το ρόδο της δόξας που κόπηκε
πριν ακόμη ανθίσει
Ο αγώνας μας σε λίγο δε θα είναι
παρά ένα κρυμμένο ποίημα,
ένας μισοξεχασμένος θρύλος
θαμμένος πριν ακόμη μαθευτεί
Στα ματωμένα μονοπάτια του αφιλόξενου πλανήτη
τώρα τίποτε άλλο δεν κινείται
παρά μορφές τεράστιες που σαλεύουν φρικιαστικά
σε μια τρομακτική και παράτονη ψαλμωδία θανάτου
Ένα μαύρο, ορμητικό ποτάμι
μέσα απ’τον αχνόθωρο ορίζοντα
ξεχύνεται ακατάσχετα με απαίσιο βουητό
απ’τις κραυγές των πληγωμένων προσδοκιών μας
για δίκιο και γαλήνη που χάθηκαν πολύ πριν καρπίσουν
Χρήστος Ντικμπασάνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου