"Εκεί
που έλεγες -τακτικά- μέσα σου, θα ανοίξω τα φτερά να πετάξω ψηλά,
ερχόταν κάτι και σε σταμάταγε/ λες και -εγωιστικά- ήθελε να κρατηθείς
στη γη, να σκοτώσεις τα όποια όνειρα σου, να παραδοθείς στη μετριότητα/
όμως εσύ -τελικά- τα κατάφερες, το ξεγέλασες ένα ζεστό πρωινό, πέταξες
ψηλότερα από ποτέ/ σε ό,τι -πραγματικά- αγάπησες, ερωτεύτηκες, σε ό,τι
ήταν τόσο γλυκά δικό σου"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου