[Κρυβόταν των ερώτων ο δαυλός ]

«Κρυβόταν των ερώτων ο δαυλός εντός του. / Και τώρα τι να κάνω; Δώσε μου όμως, κόρη, / τα χείλη σου να πιω· μα από μακριά με φλέγεις. / Κοντά σου τη φωτιά του πάθους πως θα αντέξω; / Μόνο ένα φάρμακο για αυτή τη δίψα ξέρω: / τον έρωτα έρωτας πιο φλογερός τον σβήνει, / τον πιο μεγάλον έρωτα ένας πιο μεγάλος»