Οι πατημασιές του ανέμου (απόσπασμα)

Κοιτώ τον ουρανό.

Σηκώνομαι στις μύτες των ποδιών μου,

τον αγγίζω…

Μήπως χαμήλωσε για μένα,

Τάχα να ψήλωσα γι αυτόν;

===============

Τώρα που λευτερώνομαι

Απ’ τα δεσμά των σχέσεων,

Ενώνομαι μαζί σου. 

 
==============

Το ρυάκι τρέχει με λαχτάρα

να συναντήσει το ποτάμι.

Το ποτάμι ποθεί να σμίξει

με τη θάλασσα

κι εσύ,

στο τζάμι ενός παράθυρου

μικρή σταγόνα!

 

=============

Είναι στιγμές,

  οι άγγελοι,

    λευκές ανάσες

===========

Όταν γεννιόμαστε

Έρχονται οι Μοίρες της ζωής

από παλιά σεντούκια

στοιχειωμένα

και μας χαρίζουν σιγαλά

το δέρμα.

Όσοι λυτρώνονται,

πρώτα πεθαίνουνε χίλιες φορές

   κι έπειτα φως

         η σάρκα τους

              και πνεύμα!