Ευαισθησίες

Μη μου θυμώνεις.
Άφησα και τούτο το πρωινό
να φύγει, όχι γιατί το ήθελα,
μα ούτε ότι το ξέχασα.
Αν δεν βρήκες και σήμερα
τριαντάφυλλο στο περβάζι,
δεν είναι που αθέτησα
υπόσχεση. Εσύ ξέρω,
μ αγαπάς, όπως και εγώ,
άλλωστε,μα η αδυναμία
να κόψω,το μικρο
λουλούδι που με κοιτά
θλιμμένο τα πρωινά,
είναι φορές, αβάσταχτη.
Εσύ,θα με καταλάβεις.
Αλλά εκείνο,δεν μιλά.
Και καθώς στέκει θλιμμένο
στην βαρβαρότητα του αγέρα,
είναι τόσο αδύναμο,που,
καθώς η αύρα του πρωινού,
στάζει στα πόδια μου,
είναι θαρρείς δάκρυ. Απλά άκουσε
τον αναστεναγμό μιας
ανακούφισης που αφήνω,
όταν το βράδυ,το
τριαντάφυλλο, στέκει
αγέρωχο,λες και μου λέει
καλησπέρα. Τότε είναι που
λίγο πιο πέρα,σε βλέπω
να στέκεις στο κατώφλι,
να με δεχτείς,με ένα
απέραντο χαμόγελο στα χείλη.