Χόρευε σαγηνευτικά.
Φλόγα γινότανε θαρρείς
κι άπλωνε για να κάψει τα κορμιά μας.
Είχαμε πια παραδοθεί,
τις προσταγές της περιμένοντας,
σαν τον Ηρώδη εκείνον.
Μα το κορίτσι τίποτα δεν πρόσεχε,
ολότελα δοσμένο στο χορό του.
Ας πιω, λοιπόν, ένα διπλό ακόμα από τα ίδια...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου