Κάποτε
απαντημένοι στη στροφή
ακόμα λάμποντας
απ' τα όνειρά τους
πριν τρίξει η
ρόδα του πρωινού
και τους γεμίσει
επικαιρότητα
Κι α!
Πώς φωτίστηκε ο
σταθμός
κ' η χειραψία
τους μισό φανταστική
τόσο ορατοί τόσο
ονειρώδεις
"δος μου το
σώμα σου"
"πάρε τα
σκάφανδρα"
Αξαφνα
πυκνός κι
αυτάρκης
πήγαινε βουλιάζοντας
ώσπου άνοιξε ο
μυχός της γης
ο τελευταίος του
κύκλος
Κι ο άλλος με τα
πρητικά σαντάλια
τώρα στα θεωρεία
τ' ουρανού-
κάποτε
απαντημένοι
Πού;
Τέλεια παράλογοι
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου