Θυμάσαι
εκείνη τη βάρκα
που
θύελλες, αγέρηδες, βροχές
- όλες
οι παλάβρες του καιρού -
δεν
κατόρθωσαν ρούπι να κινήσουν
απ’
τη συναχωμένη μύτη του γερο-κάβου;
Τη
θυμάσαι στιλπνή
σαν
του χελιού το πανωφόρι
πολύχρωμη
σαν της μέλισσας το γυρολόι;
Τη
θυμάσαι ακαταπόνητη
σαν
το χαρτοπαίκτη
που
δεν ντουμπλάρει ποτέ τα χαρτιά
του
έρωτα και της πίστης
για
να μη χάσει παρτίδα
από
κλεψιά;
Τι
να πρωτοσυλλέξεις στις δυο εδώ πέρα λέξεις;
Γίνεται
το φώς ανάμνηση απλή; Ποίημα σάμπως γίνεται;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου