Χειμώνιαζε πάλι στην πόλη

"Χειμώνιαζε πάλι στην πόλη, περισσότερο ίσως από ποτέ, δεν ήταν το γύρισμα της φύσης, σε εποχές και χιόνια, αυτό το ξέραμε/ ήταν ο χρόνος του γκρίζου που ξάφνιαζε, τόσο κρύος ήταν, μα ξέρεις δεν ήμουν έτοιμος, πιστεύω και εσύ θα έστεκες μακριά/ όμως μας δρομολόγησαν έτσι, ελπίζοντας να ακολουθήσουμε, θα γελάσεις αν δεις ότι πραγματικά άλλαξα, δεν ακολουθώ πια έτοιμους δρόμους/ ήρθε σαν ώρα το σπάσιμο μιας κατάστασης, οι υποταγμένοι ξύπνησαν, ίσως αύριο να μετράμε απουσίες, όμως κι παρουσία είναι απουσία όταν δεν φαίνεται/ μα τι σου λέω τώρα, μαζί θα διαβαίνουμε εκείνο το διάζωμα, φωνάζοντας στους εχθρούς μας, όσο θα φεύγουν σύννεφα στο πέρασμα του ήλιου."