Σελίδες

Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012

Ένα Παιδί του Καρλ Μαρξ και της Κόκα-Κόλα ...απόσπασμα


Αυτή π' ολόψυχα αγαπώ
αυτό το τραγούδι
ας μη της ταράξει τον ύπνο
και οι γαρυφαλένιοι κάλυκες
ας μη βαστάξουν άλλα δάκρυα
*
Σε μακρινούς θεούς
ας φέρουμε αγάπη μου την προσφορά μας
συμπόνοια και θάμπος κι υπέρβαση
γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει
χωρίς να βλέπει την καινούργια μέρα
με παρθένο μάτι
*
Μείνε ακίνητη
μη μιλάς
πάνω στα νερά
το ανήσυχο πνεύμα σου συγκινημένο
παρατηρεί την αβεβαιότητα των εκστασιασμένων
ονείρων
*
Κι ω Θεέ μου
Αν είσαι καλός
φέρνω τα σημάδια της μοχθηρίας σου
*
Μη μιλήσεις!
Απαιτώ τη σιωπή σου
Αυτή θα χει τόσα να πει!
*
Στους υπόγειους χώρους της ψυχής μας
στήνουμε ο καθένας ένα οχυρό
ενάντια στη μαζικοποίηση,
στον εξαμερικανισμό, στο μακιαβελισμό
Ανατολής και Δύσης.
Ας μαζευτούμε σφιχτά
ο ένας δίπλα στον άλλο
μια γυμνή θέληση
μια άοπλη σάρκα
Δε θα μας φάνε τα κοράκια
που εξηγούν τα πάντα στο όνομα της αυθεντίας
των έτοιμων ιδεών
των πηγαινοερχόμενων αντιλήψεων
*
Εδώ που σταματάμε
άλλοι φεύγουν
Κι εκεί που φύγαμε
άλλοι φτάνουν
(Μυτιλήνη, 26.4.81)
*
Που σε πήγαινε το όνειρο
όταν σ' έπαιρνε ο έρωτας
*
Ξέρεις,
τα μυστικά προδίδονται
σαν τ' αγνοήσεις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου