Αλίμονο…

Στου μισεμού το δρόμο
ταλάνισες τα βήματα σου
Ρόγες –πικρές-
Κορφολογούσες.
Μόνη χαρά να ελλοχεύεις
ευτυχισμένους…
να τρατάρεις δηλητήριο,
πόνο…
Φλόγα μισή που φύσαγες να σβήσει.
Αλίμονο θνητέ που κραυγάζεις
“Αθάνατος”