" Μορτάκι "…

Σήμερα διαφεντεύει σαν άρχοντας ο ήλιος…
εξολοθρεύει σκιές…
σκοτώνει παγετώνες…
ξοδεύτηκα…
μου απουσιάζει η θάλασσα…
απεργούν τα ταξίδια…
παίζω κρυφτό με την Ζωή…
αναρωτιέμαι στο παγκάκι μιας πλατείας…
ποιος αντ-έχει τον άλλον περισσότερο…
εγώ την Ζωή…
ή η Ζωή την ζωή μου…

Μορτάκι…
εξαντλούμε κι ανα-γεννιέμαι…
μπίλια στην τροχιά μιας ρουλέτας…
παρα-σύρομαι κι αντι-Στέκομαι…
σε σαρκαστικά χρώματα…
πότε κόκκινο…
πότε μαύρο…
μάχονται οι νίκες με τις ήττες…
σε μια αχανή αρένα της ανάσας μου…
αλλόθρησκος ο κρουπιέρης…
πρόστυχοι κι έντιμοι…
ανακατεμένοι οι παίχτες…
ποιούς και πως να τους ξεχωρίσω...

Θεατής…
αναρωτιέμαι μισό αιώνα ζωής…
μιαν αλήθεια εξίσωσης…
ανα-Ζητώ τον άγνωστο " Χ "…
τι είμαι Θεέ μου…
ηττημένος…
ή νικητής…
στην γαμημένη πορεία της ζωής…

Μην με απαρνιέσαι…
μην κρύβεσαι…
μην με αγνοείς…
πες μου έντιμα…
τελικά ποιος είμαι…
που ταξιδεύει…
η μόρτικη μου Ψυχή…