ο Γεροδήμος πέθανε

(Ζήτω ο Παπαδήμος)

Ο Γεροδήμος πέθανε, ο Παπαδήμος άρχει

κι υπομονήν να έχουμε, κι υγεία να υπάρχει.

Να καταθέτουμε μισθούς και φόρους στα ταμεία

μ’ αμέριστον υπομονήν, κι απαντοχή καμία.

Συγχαρητήρια πολλά του Γιώργου μας να δώκω,

από τα φληναφήματα υπέρτερον το μόκο.

Και από ‘κει που γενικώς κανείς τα κάνει ρόιδο

εντέχνως αποσύρεται και κάνει το κορόιδο.

Ο Γεροδήμος πέθανε, ζήτω ο Παπαδήμος

κι ένα πικρό χαμόγελο διαγράφεται πανδήμως.

Η Μέρκελ περιφέρεται τρισευχαριστημένη

κι οι ΗΠΑ υπομειδιούν με ότι αυτό σημαίνει.

Εν διαστάσει βρίσκονται τα κόμματα εν Ελλάδι

οι κλέψαντες τον άμπακο, την έχουν βγάλει λάδι.

Και αναιδώς νομοθετούν με τρόπους διαφόρους

κι από τους μελλοθάνατους παρακρατούνε φόρους.

Ο Γεροδήμος πέθανε, Θεός να τον σχωράει

και η ζωή στον δρόμο της αέναα προχωράει.

Ανήφορος, κατήφορος δεν είν’ καλό σεργιάνι

κι ο χάρος συνακολουθεί με κοφτερό δρεπάνι.

Ο πλούτος συσσωρεύεται στα έκνομα ταμεία,

για τους πεινώντες μέριμνα από μεριά καμία.

Πεθαίνουνε κι οι νηστικοί, τελεύουν κι οι χορτάτοι

και της φυγής και του ερχομού ένα το μονοπάτι.

Ο Γεροδήμος πέθανε, εδώ και τόσα χρόνια

κι εμείς μες στης πολιτικής μένουμε τα καψώνια.

Αλλάξαμε πολιτικούς, πολιτικές και τρόπους,

κι απ’ αναξίους πάντοτε διοικούμεθα ανθρώπους.

Μαζί τους τρωγοπίνουμε, μαζί τους το γλεντάμε

εκείνοι έχουν τον παρά, κι εμείς ψωμολυσσάμε.

Αλλά όπως και να ‘χουνε τα πράγματα και να ‘ναι

αυτούς που επιλέγουμε, αυτοί μας κυβερνάνε.