Άνθη του άλατος

στην άκρη απ’ τα δάκρυα
είναι πάντα ένας κήπος που αντέχει το αλάτι
και που ανθεί απ’ το πότισμα τους αμάρανθα,
θαλασσόκεδρα και αρμυρίκια, δέντρα της αρμύρας και της πίκρας που ανθίζει πάντοτε μετά
pancratium maritimum.

όμοια με αυτά που πνίξαν
τα εικονοστάσια των πνιγμένων
στην άκρη του δρόμου προς τη θάλασσα

Πάντοτε κήπος-ακρωτήρι τ’ ακροδάκρυ