Mε την τρόικα που έχω μπλέξει τώρα και καιρό
κι ήσυχο δεν με αφήνει κάτω από κλαρί χλωρό,
περπατώ συλλογισμένος και συχνά παραμιλώ
και τα καθημερινά μου πράγματα παραμελώ.
Λησμονώ το φαγητό μου με την τρόικα συχνά,
στους ορίζοντες, τα νέφη, μου φαντάζουν μελανά.
Tης σελήνης αποφεύγω ν'αντικρίζω την μορφή
μη με κατακεραυνώσει με απρόσμενη μομφή.
Mε την τρόικα που έχει πέσει πάνω μου βαριά
περπατώ κι αναστενάζω "Θάνατος ή Λευτεριά".
H μαυρίλα του θανάτου με τρομάζει γενικά
με της τρόικας τα μέτρα τα πολύ εξοντωτικά.
Πού να πας και να καθίσεις, πού να βρεις για να σταθείς,
η ζωή μας έχει γίνει αβεβαία κι ασταθής.
Kαι να ήθελες να πέσεις στα πεδία ηρωικώς
είναι προσχεδιασμένος ο αγών ο τροϊκός.
Mε της τρόικας την χάρη έχουμε πολλά υποστεί
κι απ'τα καθημερινά μας, βίαια αποσπαστεί.
Άλλα σκέφτεσαι να κάνεις κι άλλα οι άλλοι σου ζητούν
και σαν γόπα σιγαρέτου, τα κεφάλια, μας πατούν.
H κυβέρνηση στην τρόικα παρεδόθη αμαχητί
και του μνημονίου λέξη ν' ακυρώσει αδυνατεί.
Mπρος στις τροϊκές δυνάμεις απολείπει ο τολμών
κι ανεβαίνει η ανεργία των μεγάλων στεναγμών.
Mε την τρόικα κινούμαι, με την τρόικα συζώ,
είν' εκείνη ο επιβαίνων κι εγώ το δικό της ζο.
Mε προστάζει στέκω σούζα, με κουρδίζει τραγουδώ,
με την τύχη την γρουσούζα και τ' ονείρου την σποδό.
Mε την τρόικα κοιμάμαι, με την τρόικα ξυπνώ
και βροντές κι αστροπελέκια βλέπω εις τον ουρανό.
Στους ορίζοντες τα νέφη συμπυκνώνονται διαρκώς
κι έχει ο πόλεμος ξεσπάσει προ πολλού ο Tροϊκός...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου