στο τελευταίο βαγόνι

Νύχτες ξεχωρίζουν μοναξιές

Στο Φλεβάρη του κάμπου.

Ω! Λεύκα, όνειρο μου

Κατισχύεις της καταχνιάς.

Στις στιγμές τους ανήκουνε

Τα λόγια του χθες.

Σπασμένα στεφάνια φωνασκούν

Θόρυβο λευκό.

Σε τέσσερα ύψη ψέματα

Χάθηκε το λιόγερμα.

Ένα τιτίβισμα κουρνιάζει

Και τη νύχτα ξυπνά.