Κι οἱ πληγωμένοι θ’ ἀλυχτοῦν τὴ νύχτα
Μία ἀγέλη ὁδοιπόρων ποὺ περιθάλπει παγωμένους ἡ αὐγὴ
Γιὰ νὰ περάσουν ἀπὸ τὴν ἡλικία τῶν ἀκτημόνων στὸ λῆμμα σπαράζω
Μὲ τὴ φορμόλη τοῦ βυθοῦ καὶ τοῦ λοιμοῦ τὸ χάρτη χαλινάρι
Φεύγοντας – νὰ συναντήσουν τὸν ἐρχόμενο αἰώνα στὴν ἀκμὴ
Σὲ ξέφωτα τοῦ αἵματος,
Ἐκεῖ ὅπου φανερώνεται ἡ ζωὴ καὶ περισσεύει ὁ θάνατος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου