Πάντα είχαμε πρόβλημα

"Πάντα είχαμε πρόβλημα με τους βαρβάρους, είτε έρχονταν από μακριά, είτε κοντά μας λικνίζονταν/ ήταν μια σχέση άρρωστη στα χρόνια, μα επιζούσε αιώνια κοντά μας, μαρτυρικά μας φέρονταν/ τίποτα από την πατρική γη δεν θύμιζε τον χώρο μας, μόνο υποβασταζόμενα αγάλματα πωλούνταν στα σαλόνια/ δείγμα πολιτισμού ίσως και ιστορίας, κακιάς ιστορίας με χρεωμένη την απουσία μας/ γνώρισα χθες ένα βάρβαρο, ακόμα πονάνε τα πλευρά μου, τόσο σκληρά μου μίλησε/ κι έναν άλλο που πεινούσε και με γλυκιά γλώσσα άρπαζε, ότι μπορούσε να γεμίσει την πείνα του/ απελπισία, κοίταξα τον καθρέπτη, έμοιαζε απέναντι η εικόνα μου αλλοιωμένη, σαν βάρβαρο μου θύμιζε/ τρόμαξα, είχαμε γίνει τόσοι ίδιοι, πως να μας αποκλείσουν τα σύνορα, το φως, το μέλλον."