Το τραγούδι του Γκιώνη
κάτω από
την μαγεία της πανσέληνος,
μαρτυρούσε το
κάλεσμα του έρωτα.
Είναι το πέρασμα
του φεγγαριού,
ταξιδιάρικη φρεγάδα
να αρμενίζει στον ουρανό.
Και ο ήχος του Γκιώνη,
μαγεμένος αυλός
σε ακούσματα σειρήνας,
να προσκαλεί
τον Οδυσσέα.Η νύχτα ολόφωτη
στάθηκε στο μαξιλάρι
του πόθου,και
τα κορμιά, αγαλμάτινες
φιγούρες να ομορφαίνουν
την αίσθηση. Είναι
στιγμές που νύχτες πανσέληνου,
αναζητώ την συντροφιά σου.
Και σαν το φεγγάρι,
τραβά για το νυχτερινό του
διάβα,εσυ, ακουμπάς
στο περβάζι
της δικής μου καρδιάς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου