Η Ειρήνη, ο Ιησούς και το πουλί

K αθόταν ο Ιησούς κοντά στο ποτάμι,
στη ρίζα ενός δέντρου
και περίμενε τη μητέρα του. Δίπλα στ’ αυτί του,
πάνω σ’ ένα κλαδί, που η πνοή του φωτός
                   περισσότερο
παρά το αγεράκι το σάλευε ανάλαφρα,
κελάηδαγε, αμέριμνο, ένα πουλί.
Απ’ το ράμφος του έσταζαν διάφανες τρίλλιες
στο ποτάμι που κύλαγε. Χαμογελούσε
                   ο Ιησούς.
Περιμένανε τη μητέρα του να τους φέρει
                   δυο δάχτυλα
μαύρο ψωμί. Η ζωή είναι όμορφη.