Αδυνατούσα

"Αδυνατούσα, να χωρέσω/ σε ένα μυαλό, το δικό μου/ τόση αφέλεια, τόση παρακμή/ δεν περνούσαν τακτικά, οι μέλισσες/ μόνο καταιγίδες μας έπνιγαν/ βλαστημούσα, για την τόση κενότητα/ που μας χάριζαν/ αισιόδοξα, σκότωνα τις ώρες μου/ τη ζωή μου, έπνιγα με μαξιλάρια/ ασφυξία, ο χρόνος που τέλειωνε/ μια αυγή, ζητούσε ανάσταση/ μια νύχτα, αγάπη/ ήταν και αυτός ο διαβολεμένος ουραγός/ όταν σταύρωνε στο δρόμο του/ χιλιάδες όνειρα/ μια ελπίδα, για το αύριο/ προαγωγούς ζητούσε/ να παραδοθεί, σαν πόρνη/ ανίκητη, η ανάγκη για αλλαγή/ παθιάζονταν σε μια πλατεία/ με χιλιάδες εραστές/ ανίκανη, να μείνει μόνη και ελεύθερη/ μόνο ο ήλιος χαμογελούσε/ εκεί ψηλά γλίτωνε/ από θυσίες και μαζώξεις."