Μια σέλλα ποδηλάτου πεταμένηΣε παλιο-πράγματα, έναΤζην σου κουβάρι νοτισμένοΑπό την αφορεσιά, μιαΑρβύλα που ξέμεινε απ’ όσα τέλειωσανΆδοξαΚαι μια σιωπή που σπάει κόκκαλα καθώςΠλανιέται ανάμεσα σε σκιές,
Ότι απόμεινε από εμάς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου