Χρυσοφέγγαρη βραδιά / Λαγουβάρδος Αριστομένης

Χρυσοφέγγαρη απόψε η βραδιά

λεμονανθοί τα πάντα έχουν μαυλίσει'

στο σπίτι γύρω τ' ασπρα γιασεμιά,

τον μέγα κήπο έχουν στολίσει.

Ένας ήχος αργός , μόνο η βρύση

στάζει σιγά ένα δάκρυ απ ' τα παλιά'

στο δέντρο μια κανάρα έχει λαλήσει,

κι' είναι γλυκιά και φεγγαρόλουστη βραδιά.

Τους μύχιους πόθους να ξυπνήσει,

ήρθε μια αγάπη από μακριά!

Θυμάμαι τα παιχνίδια τα πολλά ,

θυμάμαι τα κλωνιά πούχαν λυγίσει'

κι΄ ακούγαν όσα λέγαμε οι σπίνοι ,

την λαμπρή , εδεμικιά νύχτα εκείνη !

Copyright(c) 2010 Aριστομένης Λαγουβάρδος

ΗΧΟΙ ΑΗΧΟΙ /Τριώνυμο Ερώτων/ Εκδόσεις Κούρος /Σκουτέρη Νίκη

 Ο ήχος του βιολού φωνήεντα σκορπίζει,

δύο α κι ένα ω φωνάζουν σ' αγαπώ.

Η νύχτα αναστενάζει

πώς να φροντίσει έναν έρωτα;

Τα άστρα της σκορπίστηκαν,

κρεμάστηκαν τα φωνήεντα

σε κάτι όνειρα ξεχασμένα.

Δυσκόλεψε ο κόσμος

οι όρκοι καταπατήθηκαν,

δύο α κι ένα ω, στάχτη έγιναν.

Τα έπνιξαν τα σύμφωνα,

ο ήχος του βιολιού σώπασε πια.

Και το δοξάρι στο πρόσταγμά του,

ονειρεύεται φωνήεντα να ξεκρεμάσει

κάτω από το μπλε του ουρανού.

Κάτω από το θόλο του στεκιού μας

του παραδείσου το κλειδί μας.

©Νίκη Σκουτέρη

Κάνε γρήγορα, ζωή! / Λάππα Κωνσταντίνα

"Μία ημέρα & εγώ θα ζήσω

αλύγιστη"

τα σπλάχνα μου μηνύσανε,

οι δανειστές

- τη λασπωμένη γη εγκαταλείψανε -

ήδιστοι

Οι πληγές σκηνοθετήθηκαν

με διαδρομές αλλότριου ανθρώπου

Ριζώματα τούτου του τόπου

μ' ενυπνιασμένη αρετή ενδύθηκαν

Οι άνθρωποι γίνανε πληγές

τραπεζίτες του εαυτού τους

κι ο τόκος κι ο δόλος μετοχές·

δέντρα του καρπού τους

Νέα πατήματα θ' αναζητήσω

"Πού;" με ρωτάς "γιατί;"·

τη μίμηση πράξης θα ασημίσω

έρεβος αναιμικό στη σιωπή

Οι άνθρωποι ζωντανοί νεκροί

άλαλη η κραυγή τς: στολή κι εργασία

μένει η αγάπη επαναστατημένη φωνή

σε κόσμο α-πρόσφορο για διδασκαλία

"Κ ά ν ε γρήγορα, ζ ω ή !"

Δημιουργία: Κυριακή, 14 Ιουνίου 2026