Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2019

Άννα Ραχιώτη (μικρή αναφορά)

Άννα Ραχιώτη: Ελληνίδα Ποιήτρια

Ο άνθρωπος της βροχής / Άννα Ραχιώτη




Ήσουν εκεί, όπως συνήθιζες μόνος
και έστεκες μέσα στη βροχή.

Τα ρούχα σου βρεγμένα, κολλούσαν πάνω σου.
Το κρύο ήταν δυνατό και τα πόδια σου
μες στα λασπόνερα.
Μα εσένα ούτε που σε ένοιαζε.
Πότε χαμογελούσες και πότε μάλωνες
με τις σταγόνες της βροχής
που έπεφταν στο πρόσωπό σου.
Τα μάτια σου ήταν υγρά, τα ανοιγόκλεινες
ξανά και ξανά, λες και κάτι να ήθελες να διώξεις.
Ήταν η βροχή ή μήπως δάκρυα
δεν μπόρεσα να δω.

Φάνταζες υπνωτισμένος από τον ήχο που έκανε
το νερό όπως άγγιζε το χώμα και τα ξερά φύλλα.
Στιγμές στιγμές σε είδα να λικνίζεσαι, λες και

σε είχε συνεπάρει το άκουσμα μιας μελωδίας.
Ήσουν ένα με τη φύση κι έδειχνες μαγεμένος
Πέρασαν κάτι άνθρωποι, σε είδαν
Και τρομαγμένοι έτρεξαν να φύγουν.
Ίσως σε πέρασαν για άγριο ζώο,
ίσως για άγνωστο στοιχειό.
Ήταν η βροχή, ίσως ήταν που είχε αρχίσει
να σκοτεινιάζει κιόλας και έτσι δεν μπόρεσαν
να διακρίνουν ότι ήσουν άνθρωπος.

Ήσουν και συ άνθρωπος / Ραχιώτη Άννα

Χριστίνα Θέμα (μικρό βιογραφικό)

Η Χριστίνα Θέμα γεννήθηκε το 1958 στην Κέρκυρα. Έχει σπουδάσει Αγγλική Φιλολογία στην Αθήνα και Παιδαγωγική Συμβουλευτική στο Μόναχο. 
Ποιήματά της, διηγήματα και θεατρικά έργα έχουν διακριθεί σε πανελλήνιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. 
Ποιητικές συλλογές: 
α “Οστράκων Κελύφη Κενά”, 
β. “Δευτερολέπτων Όνειρο”, 
γ. “Της Σαπφούς Μαθητευόμενη”, 
δ. “Sappho’s Disciple” αυτοεκδόσεις 2016, 
ε. “Καλοκαίρια Της Σιωπής”, Όστρια 2018.

Μανόλια ακριβή / Θέμα Χριστίνα

Ζωή μου από παλιά…

Δυστυχισμένο, καταραμένο
δίχως καρπούς, στείρο
με τα χέρια στους ουρανούς
να θρηνεί μόνιμα
ένα δέντρο διαφορετικό
μα να το αγνοεί,
ξεχωριστό δέντρο
και δεν το ξέρει,
δεν του είπε κανείς,
κανένας,
ποτέ

ότι δέντρο δεν είναι…

Και θλίβεται γυμνό
τ’ άνθη και τους καρπούς
θολά καθώς κοιτάζει
μιας βερικοκιάς, κερασιάς
της μηλιάς, δαμασκηνιάς
μιας πορτοκαλιάς, λεμονιάς
και μέσα του ζηλεύει –

ασχημόδεντρο αυτό
που δέντρο δεν είναι…

Ζωή μου σε είπαν για πάντα…

Τα γυμνά λιγνά κλαδιά του
γεμίζουν κούπες άνθη
ξαφνικά, λευκά
σαν με αίμα ραντισμένα –
ίσως να ‘ναι κι αίμα…

Το άγγιγμα απαγορευτικό
σαν φτηνό φιλί στο στήθος,
κάθε πέταλο πέφτει ευθύς
μαραίνεται στο χώμα
σαν αγάπη με την ώρα…

Γιατί δέντρο δεν είναι
η μανόλια η ψηλή,
το ακριβό λουλούδι
σε μιαν αυλή φτωχή μέσα
ολόρθο για λίγο, στητό
τεράστια άνθη φορτωμένο…

Χαίρεται όσο το θαυμάζεις,
για λίγο έστω μόνο,
όσο ψιθυριστά το πείθεις
το ασχημόδεντρο, ότι άνθος είναι
και ας δύσκολα το πιστεύει…

Ζωή μου… ποτέ…

Μια τρυφερή μανόλια
μεταξωτή, διακριτική
βελούδινη, αρωματισμένη
τόσο ξεχωριστή όσο κι εσύ,
λουλούδι ματωμένο…

Και πόσο λίγη η ζωή σου
με αμφιβολίες, απορίες
πληγωμένη, σκεφτική
είσαι κι εσύ
ψυχή μου ευαίσθητη…
Διαφορετική τόσο,
σε πελάγη και ωκεανούς
με κύματα να ταξιδεύεις…

Ρομαντική σε μιαν εποχή λάθος
όλα να τ’ αμφισβητείς,
να φυλλορροείς σταθερά
 αδιάκοπα να ψάχνεις για ταυτότητα
και μιαν επιβεβαίωση

ποια στ’ αλήθεια να είσαι…

Μαρία Ξανθοπούλου (μικρή αναφορά)

Η Μαρία Ξανθοπούλου είναι λέκτωρας της Βυζαντινής Αρχαιολογίας στο Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Διαχείρισης Πολιτισμικών Αγαθών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. 

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα και εκδόσεις


(2017)Η ποίηση στις ράγες: Θεσσαλονίκη - Κατερίνη, Σύλλογος Φίλων του Βιβλίου
(2012)Μεσσηνία: Συμβολές στην ιστορία και στον πολιτισμό της, Εκδόσεις Παπαζήση

Ίχνη Καλπασμού και Ενάλια πορεία : Ποιητικές Συλλογές της Βελέντζα Λαδά Ευτυχία

Ευτυχία Βελέντζα Λαδά (βιογραφικό σημείωμα)

Η Ευτυχία Βελέντζα Λαδά γεννήθηκε στην Αθήνα.Είναι απόφοιτος του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών και υπηρετεί ως εκπαιδευτικός στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Ασχολείται με την αρθρογραφία  τόσο σε τεχνολογικά περιοδικά  του κλάδου των τροφίμων όσο και σε τοπικά περιοδικά με άρθρα κοινωνικού, εκπαιδευτικού ενδιαφέροντος και έχει δημοσιεύσει ποιήματά της.
Ποιητικές Συλλογές: 

α. Ίχνη Καλπασμού 
β. Ενάλια Πορεία

Του Μεγ’ Αλέξανδρου η σκιά / Γεροντούδη Λ. Παυλίνα





Του Μεγ' Αλέξανδρου αν ήμουν η σκιά,
μαζί μ’ αυτόν όλο τον κόσμο θ’ αγαπούσα.
Τα φώτα της Ελλάδας του Απόλλωνα,
σ’ ολόκληρη τη γη θα τα σκορπούσα.
Τις μάχες του Ελληνισμού θα έδινα
και μεθυσμένη απ’ τις νίκες μια σκιά,
με τον Αλέξανδρο αγκαλιά, θα πέθαινα.

Ένα ποίημα του Γεωργίου Βλάχου


Α ν θ ρ ω π ε / Ηλιόπουλος Βαγγέλης


Μικρή και εύθραυστη η φύση σου
άνθρωπε
σκάβεις με τα χέρια
να φέρεις στην επιφάνεια κτερίσματα
του παρελθόντος.
Ε! εσύ ανθρωπε
Πίστεψες την υποκρισία των λέξεων
Πετώντας σε έναν σκοτεινό ουρανό,
Κολύμπησεςι σε μια θυελλώδη θάλασσα.
Εχεις ακόμα μέσα σου το γλυκό θαύμα
του καθ ομοίωσιν
Ζωγραφισμένο στους τοίχους των αναμνήσεων σου.
Από τον άνεμο της ελπίδας,
Άδραξε κάθε στιγμή της χαράς
Ότι η ζωή σου προσφέρει,
Και ποτέ μην μετανιώσεις
γι αυτό που είσαι!

ΕΝΤΑΣΗ / Kokaveshi Dhimitër


Θα αποδράσω
σκέψεις
χειμωνιάτικες 
μη στέλνεις!
Απώλειες, που ορθώνουν
σκοτάδια
σε επιστροφές φωτός:
Περιμένω.
Τα περιμένω, σε οπτικό
πεδίο
προστασία έκφρασης
οι τακτικές;
Απογοήτευσης ν' αφήσεις
ω μεγαλείο
ψυχής...! Φιλί, δειλό;
Του οίνου…!
Νόμιμο τον πόθο
έχασα
διστακτικά πνευματικό
μη ζωγραφίσεις
να διατηρείς, το έντονο
επιθυμώ
σε ηλιοβασιλέματα, ψυχής!
Μη μου τα δίνεις. 

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2019

Τι όμορφα χρώματα έχει ο ήλιος μου όταν με κοιτά κατάματα; / Γρηγορία Πελεκούδα

Τι όμορφα χρώματα έχει ο ήλιος μου
όταν με κοιτά κατάματα;
Τον ρωτώ μετά απ΄όλο αυτό
το αλισβερίσι στα γαλήνια
νερά του πελάγου που γίνεται
που θα φτάσει το μετά
της ιστορίας του;
Όταν ο καθένας
διαλέγει την πορεία του
δεν ζητά τίποτα για ένα τίποτα.
Εγώ προσωπικά έχω κάτι όνειρα
να ζωγραφίσω μέσα σε θαλασσινά
κοχύλια, ένα τεράστιο παιδικό
χαμόγελο εκεί που σκάει το κύμα
σε χιλιάδες χρώματα
και του ήλιου υψώνεται
το ανάστημα.

"Ποιος είμαι εγώ?" / Ελεύθερος Νικήτας


Ποιος είμαι εγώ?
Κάτι παραπάνω σίγοuρα απ'τη γέννηση και το θάνατο,
κάποιο φuσημα τοu ανέμοu ποu χορεuει σέρνοντας 
τα πάντα,ανεξέλεγκτο και το ίδιο
μια νuχτα της εuλάβειας τόσο παλαιή
ποu ξαναγuρισε στα δρώμενα,
το μόνο σuστατικό της φωτιάς και της ημέρας,
η ανεπαίσθητη θάλασσα,
ο ορισμός τοu αφηρημένοu κι η μετέπειτα λιποψuχία-
-μελαγχολία τou ,
o χαλεπός καιρός ποu κι αuτόν να ταξιδέψοuμε αρμόζει,
το πανηγuρι της βροχής και τοu χιονιοu
και το πιο πέραν τοu(ς), ο ανώνuμος ,ο πεισματικά ανώνuμος
κι ότι πιο φεuγαλέο και νοσταλγικά οριστικό
κι η επανάληψη ποu δε θuμάται τον εαuτό της
κι όλα τα βλέπει πρώτη φορά και πρώτιστα
κακώς και λανθασμένα,
αuτός είμαι εγώ ο πιο αμελητέος
κι ο μόνος,έρμος κραταιός θεός
τοu ονείροu και της αλήθειας.....

Αγάπης σπόρος / Γεροντούδη Λ. Παυλίνα





Να ’χα ένα πέλαγος στην αγκαλιά μου,
Να ’μουν βαρκούλα μ’ άσπρο πανί,
Να ’χα ένα γλάρο για συντροφιά μου
κι από ένα κύμα γλυκό φιλί.

Να ταν δελφίνια τα όνειρά μου
σε καταγάλανα μέσα νερά,
να ταξιδεύανε πέρα απ’ τον ήλιο
του κόσμου να ’κλεβαν τα μυστικά.

Να χα μπαλκόνι στο γαλαξία,
σαν άστρο να ’βλεπα μικρή τη γη,
νεράιδα ανέμελη μ’ ένα ραβδάκι,
στο σύμπαν θα έριχνα σκόνη χρυσή.

Στη γη θα έφερνα αγάπης σπόρο,
να φύτευα σε κάθε αυλή
κι όταν οι άνθρωποι αγαπιόταν,
δε θα ’χα πια άλλη ευχή.


Ανδρέας Τίφας : Τρία (3) ποιήματα


Ρυθμός και Αντιρυθμός

Τα ανεμούρια γυρίζουν,
Έτσι είναι η ρύθμισή των…
Είναι η δουλειά τους να γυρίζουν
Να παράγουν ενέργεια.

Ο άνθρωπος δεν κινείται,
Κινείται χωρίς να κινείται…

Κινείται από ένστικτο,
όχι από λογική
από αίσθηση, όχι από λογική.

Κι όμως τα ανεμούρια,
γυρίζουν από ρυθμό…
κινούνται με τον δικό τους
 ρυθμό και αντιρυθμό.

Ο άνθρωπος όμως,
που δίνει ο ίδιος τον ρυθμό και τον αντιρυθμό του
Έχει αποσυντονιστεί,
Έχει απορυθμιστεί.






Κλειστό  παράθυρο

Όλα τα παράθυρα είναι ανοικτά,
Μα ένα είναι κλειστό.

Κάθε πράξη έχει την αντίπραξή της
Κάθε σωστό, έχει και λάθος.

Την δουλειά πολλοί μίσησαν
Την θέση ουδείς.
Την τριανταφυλλιά κάνεις δεν τη ποτίζει,
Όταν βγάλει τα ρόδα της ο καθένας την μυρίζει.

Ο άνθρωπος μόνο σκέφτεται
δεν πράττει,
ο άνθρωπος πράττει
χωρίς να σκέφτεται.

Μια πράξη δεν συνάδει
πάντα με την σκέψη,
Μια πράξη δεν επακολουθεί
πάντα την βούληση.

Μα το παράθυρο παραμένει κλειστό!
Πότε θα ανοίξει το κλειστό παράθυρο;




Η φυγή

Δυστυχώς πρέπει να φύγουμε
Δεν μπορούμε να μείνουμε
Η μεγάλη παραμονή …έχει δυσκολίες

Ο άνθρωπος πρέπει να τρέξει,
Χρειάζεται να καλύψει αποστάσεις.

Κάποια πράγματα δε θα τα ικανοποιήσει…
Δυστυχώς κάποτε πρέπει να φύγουμε..
Φθάνει η ώρα της αποχώρησης.



Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2019

“ΟΝΕΙΡΟ ΕΙΔΑ” (2018). Επικό Ποίημα. Ιστορία παγκόσμια και ελληνική με τα λόγια της Ποίησης. /Γιοβάννα (Ιωάννα Φάσσου- Καλπαξή)

https://www.dropbox.com/s/yrj1tzo7liei08x/%CE%8C%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%BF%20%CE%95%CE%AF%CE%B4%CE%B1.pdf?dl=0


Συμπεριλαμβάνεται CD με απαγγελία της Γιοβάννας. 
Σύνθεση και συνοδεία απαγγελίας: Άννα Στερεοπούλου.
Εξώφυλλο – οπισθόφυλλο του ζωγράφου Μίλτου Παντελιά.

“ΑΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙΡΟΣ” : Ποιητική Συλλογή της Γιοβάννας (Ιωάννα Φάσσου- Καλπαξή) εκδοθείσα το 2016

Την Ποιητική Συλλογή μπορείτε να την διαβάσετε πατώντας επί του συνδέσμου: 

https://www.dropbox.com/s/s5e1wh48ystn8d1/%CE%86%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CF%82%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%81%CF%8C%CF%82.pdf?dl=0

Συμπεριλαμβάνεται CD με απαγγελία της Γιοβάννας. 
Σύνθεση και συνοδεία απαγγελίας: Γιώργος Καγιαλίκος.

Κατάσαρκα: Ποιητική Συλλογή της Γιοβάννας (Ιωάννα Φάσσου- Καλπαξή) εκδοθείσα το 2008


Την Ποιητική Συλλογή μπορείτε να διαβάσετε πατώντας επί του συνδέσμου:

Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2019

Λίνα Γιαμούζη (μικρή αναφορά)

Η Λίνα Γιαμούζη είναι ελληνίδα ποιήτρια

Βιβλία :

(2017)Βώλοι στην κατηφόρα, Εκδόσεις: Όστρια Βιβλίο

Βώλοι στη Κατηφόρα: Ποιητική Συλλογή της Λίνας Γιαμούζη εκδοθείσα το έτος 2017

Τον Ισορροπιστή
Τον Ακιδοστεκούμενο
Αυτόν που πάνω σ’ ένα νύχι στέκει,
Τον Ακατάρριπτο
Τον Ανέγγιχτο
Τον Απρόσιτο,
Άνθρωπο ή Θεό
Χρειάζεσαι τώρα


...

Με ένα κύμα στο στόμα
…….Πρέπει να βγει,
Να ξεχυθεί
Πριν πεθάνει ο ήλιος,
Πριν καούν τα στάχυα,
Πριν στερέψουν τα ύδατα,
Πριν χαθεί «η ελιά, το καράβι και το αμπέλι’’
Πριν μας ψήσει η αλμύρα,
Πριν νάναι πολύ αργά!!!

Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2019

Κατάλογος Ελλήνων Ποιητών (Ν)

                                            Η εργασία του ποιητή

Όταν επιτέλους κλείσουν τα μάτια των αγγέλων
Και οι φλόγες της ρομφαίας  κοιμηθούν
Ο ποιητής που σ’ όλο τούτο το διάστημα αγρυπνά
Ντύνεται τη στολή του κλέφτη.

Νικολάου Θεοδόσης






1.    Νατσούλης Τάκης
2.    Νεάρχου Νέαρχος
3.    Νεγρεπόντης Γιάννης
4.    Νεγρεπόντης Ευριπίδης
5.    Νεονακης Σταυρος Γ.
6.    Νεορρωμαίος
7.    Νεοφύτου Κώστας
8.    Νερομανιώτης- Ξύγκας Κώστας
9.    Νησίδης Νικόλας
10. Νικήτας Ζαφείρης
11. Νικηφόρου Τόλης
12. Νικολαίδης Βαγγέλης
13. Νικολαίδης Λουκάς
14. Νικολαίδης Παναγιώτης (Ποιητής από την Κύπρο)
15. Νικολάκης Κωστής
16. Νικολακάκος Γεώργιος
17. Νικολακόπουλος Σωτήρης
18. Νικολάος Αλεξάνδρου Θωμάς
19. Νικολάου Θεοδόσης (ποιητής της Κύπρου)
20. Νικολάου Πασχάλης
21. Νικολής Δ. Ιωάννης
22. Νικολόπουλος Γεώργιος
23. Νικορέτζος Δημήτρης
24. Νιρβάνας Παύλος
25. Νούτσος Παναγιώτης
26. Νταβαρίνος Γρηγόριος
27. Νταής Γιώργος
28. Ντάντος Χρήστος
29. Νταουσάνης Β. Αθανάσιος
30. Ντεγιάννης Γιάννης
31. Ντήλος Βασίλης
32. Ντζούνης Κωνσταντίνος
33. Ντόβας Μιλτιάδης
34. Ντόκος Βασίλης
35. Ντόρρος Θεόδωρος

Ο κατάλογος συνετάχθη βασιζόμενος σε Ελληνικές - Κυπριακές Ποιητικές Ανθολογίες, Ποιητικά Ανθολόγια, Εκπαιδευτικά Βιβλία του Υπουργείου Παιδείας, Ιστοσελίδες και Ιστολόγια ποίησης, Εκδόσεις Εκδοτικών Οίκων, Εκδόσεις στο διαδίκτυο. Συμπεριελήφθησαν και άνδρες στιχουργοί, που πιστεύεται ότι ορισμένοι από τους στίχους που έχουν γράψει μπορούν να ενταχθούν στον κύκλο της ποίησης.
Το πιθανότερο είναι η απουσία και άλλων ποιητών του Ελληνισμού, κυρίως από την Κύπρο, οι οποίοι όμως υπάρχουν στους σχετικούς καταλόγους που έχουν αναρτηθεί στο ιστολόγιο: http://poetryfromcyprus.blogspot.com.cy/. Όσοι από τους αναγνώστες επιθυμούν μπορούν να αποστείλουν τα ονοματεπώνυμα αυτών των ποιητών που δεν συμπεριελήφθησαν (μη σκόπιμα) προκειμένου ο κατάλογος να καταστεί όσο το δυνατόν πιο πλήρης.
Ο κατάλογος των Ελλήνων Ποιητών έχει ανεπίσημο χαρακτήρα


Δημήτριος Γκόγκας


Τελευταία ενημέρωση: 02 Ιαν 2019

Και μετά σίγησε ο ουρανός / απόσπασμα / Π.Στυλιανού



 τα καλά, τα κακά, τα ωραία και τα άσχημα της ζωής. Πάρε το δικό σου καλάθι βγάλε τα κακά και τα άσχημα κράτα τα καλά και τα όμορφα και προχώρα.
Ό,τι άφησες πίσω σου άφησες
Ό,τι κράτησες κράτησες
Ένα θα σου πω
Αγαπά τον εαυτό σου κι άσε τους άλλους να λένε.

"Ελπίδα Η Αγέραστη" / Σαρδέλης Πέτρος (Peter Sardelis)


Σαν πέσει απόψε η νύχτα
Και αφουγκραστείτε στο σκοτάδι
Μεσ'αναφιλητά,η Γης κοιλοπονάει.
Ανταριασμένοι βοριάς και ουρανός
Σκιάζουν τα ζούδια τα πουλιά
Δακρύβρεχτο της νύχτας το φεγγάρι,
Του χρόνου τα τσαλίμια, μέσ'απ'
τα συνεφα κοιτά....
Και εμείς, οι πάντα αισιόδοξοι θνητοί
Φάτσα στη δίνη του χιονιά,
Αναζητώντας στην πίστη θαλπωρή ,
Κουράγιο και ανάλαφρη καρδιά,
Γιορτάζουμε μπρός τη γωνιά
Με φαγοπότι ευχολόγα φιλιά,
Του χρόνου γεννητούρια, με τήν
αγέραστη ελπίδα αγκαλιά.....

Η βιωτή / ~Στέλλα Βρακά~


Χρόνος της ζωής
έργο κλεψύδρας.
Άμμος θαλάσσης,
χώμα στεριάς.
Μαϊστρος άνεμος
μα και πουνέντες.
Χρόνος με αρχή και τέλος
σαν βιώνεις, την πλάνη της Μορφής.
Ατελεύτητος χρόνος ψυχής,
αν Αγάπη, είσαι!

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.