Κρύφτηκε Απόψε η Σελήνη, πίσω απ' τα σύννεφα θαρώ, ή μάλλον... πίσω από τα δέντρα και ένα θόρυβο αφουγκράζομαι, που είναι απ...

Γιά της Ανθρωπιάς τον ΄Αδοξο Χαμό, νοιόθω το στήθος μου να σπάζει και μερόνυχτα τώρα τριγυρνώ, τη Λησμονημένη προς τον ΄Ανθρωπο Αγά...

Ανώνυμη ράφτρα των καιρών ατσάλινους μανδύες ακονίζει. Με τέτοιο ρουχισμό ο άνθρωπος περιβάλλεται, σ' όλο το μήκος τη...

Μεγάλο αίνιγμα ο Απρίλιος μες στο μυαλό. Όλα σε τάξη κι όμως σκορπισμένα, παράφορα και προς το βράδυ άφωνα μηδενικά. Κάθε τι ακριβαίνει ...

Με το μέρος είμαι τ’ ουρανού όταν συνάζει σαν καρπούς τα σύννεφα κι ύστερα σε αντάξιο πράσινο τα γυρίζει. Κάθε καιρός έχει τη γλώσσα του...

Με τα βασιλικά και με τα όσπρια θα ζήσω, τα χέρια διπλώνοντας σε συνοχή παρακαλώ να κλείσει ο κύκλος μου αβρά. Χαμηλότερη η στέγη των δέ...

Πέφτει, πέφτει η υδρόγειος με όλα τα πετούμενα και τα ευώδη, σταγόνα λάδι στο πάθος μου. Την κακή μου φήμη την οφείλω στη φωτιά. Όμοια σ...

Με τα μάτια μου αψηλά στον Ουρανό, απόψε θα κάνω μιάν Ευχή, την εδική μου την ψυχή, να μην τηνε χτυπήσει κεραυνός, μηδέ ποτέ να σκε...

Κάθε φορά που το Σκοτάδι απλώνει το Σκούρο του Πέπλο, αναλογιέμαι τις Αταξίες της μέρας και συχνά, μ' ένα Δάκρυ καυτό προσπαθώ,...

Στου Χρόνου την διαδρομή διαπίστωσα των Ανθρώπων μιάν Αποθυμιά, κατά πως να Γεράσουν καρτερούν, μήπως επιτέλους και Ξεκουραστούν απ...